Zaten biz olamazdık da...
Sen kuşları kovalayan,
Sonsuz ovalarda.
Ben bir çiçeği sulayan,
Pencere kenarında.
Yaptığım en büyük eylem;
Sana kalbimi açmaktır.
Ve derler ki :
Ben susuz bir çölde,
Avare dolanıyorken
Sonsuz bir sulağa kavuşmuşum.
Ve yine derler ki
Sen sonsuz bir ovada yürürken
Dengeni kaybedip
Bir çiçeğe düşmüşsün.
Ben o günden beri,
Çiçekleri sularmışım.
Hande Kars
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder