Gözlerim

Gözlerimle başa çıkamıyorum bugünlerde.
Beni hiç dinlemiyorlar.
Bunu bir kez daha yapmışlardı,
Onu unutmuyorum,
Unutmuyorum hiç.

Sizler söz dinlemeyen avare gençlikten de ötede,
Akşamüstü Güneş batarken
Yazlık bir bahçenin ağlak nehirleri...
Sizler bir ömür yitip giderken
Arkasından çaresiz ve hakkıyla dökülen elmas taneleri...
Bunu bir kez daha yapmıştınız
Bunu unutmuyorum hiç.

Sizler alışıksınız durmadan damlalar saçmaya
Fakat beni bulaştırmayınız !
Bunu bir kez daha yapmıştınız.
Kaderimi bana verdiğiniz o günü unutmuyorum hiç.
Başıma bu işi siz açtınız,
Şimdiyse beni de bulaştırmaya kastediyorsunuz.

Sizin en büyük suçunuz :
Beni ağlatmak değil,
Yabancı bir çift kömür göze bakmanızdı.
Bunu unutmuyorum,
Unutmuyorum hiç.

Ve artık böyle bilinsin ki
Beni yakan senin gözlerindi.
Gözlerimden önce gelir.